Bol u preponama i kukovima

Osnovni simptom je bol u predelu kuka pretežno sa unutrašnje-preponske strane, koji se pojačava pri pokretima, a popušta u mirovanju. Pored toga, javljaju se i ograničenost pokreta i krepitacije pucketanje u zglobu.

Karakteristična je i jutarnja ukočenost koja traje do 30 minuta. U početku, bol se smiruje na primenu neopioidnih analgetika, ali vremenom dolazi do nestabilnosti zgloba i pojačavanja bola, koji se više ne može kontrolisati primenom uobičajenih lekova protiv bolova.

Lečenje može biti nefarmakološko lokalna primena toplote ili hladnoće, smanjenje telesne težine, vežbanje, fizikalna terapija, rasterećenje zgloba, farmakološko nesteroidni antiinflamatorni lekovi, obični analgetici, opioidni analgetici, injekciona terapija-intaraartikularne injekcije kortikosteroidne, hijaluronske, plazma obogaćena trombocitima  i hirurško.

BOLOVI U NOGAMA U MIROVANJU: 4 najčešća uzroka koja mogu stvarati ovaj neugodan problem - gojaznst.monster

Burze se male kesice ispunjene sluzavom tečnošću koje se nalaze u okolini zgloba kuka, između pojedinih tetiva ili između tetiva i kosti sa ulogom da smanje trenje između ovih struktura prilikom pokreta. U okolini zgloba kuka nalaze se dve velike burze koje se najčešće i upale: trohanterična burza, koja obavija veliki trohanter butne kosti i iliopsoas burza, koja se nalazi sa unutrašnje preponske strane kuka. Burzitis je termin koji označava zapaljenje ovih kesica što se manifestuje bolom, otokom i smanjenom pokretljivošću zgloba kuka.

Najčešće je uzrokovan prekomernim trenjem.

Bol u preponama i kukovima

Osnovni simptom burzitisa je bol u kuku, koji se obično pojačava noću ili pri dugom hodanju i trčanju. U lečenju se primenjuju nestoridni antiinflamatorni lekovi, kortikosteroidne injekcije i hirurgija. Kortikosteroidna injekcija trohanterične burze na spoljašnjoj strani zgloba kuka. Bol poreklom iz sakroilijačnog zgloba često zrači u donji deo leđa, kuk, glutealnu regiju i nogu.

Faktori koji provociraju sakroilijačni bol su produženo stajanje, povećano opterećenje jedne u odnosu na drugu nogu, penjanje uz stepenice, trčanje i produženi korak. U lečenju se primenjuju farmakološka terapija lekovi protiv bolova, fizikalna terapija, intraartikularne injekcije injekcije u sakroilijačni zglob i hirurško lečenje. Pregled pacijenta sa sakroilijačnim bolnim sindrom slika preuzeta iz knjige Dijagnostka i lečenje bola, autora Branislava Antića.

Iliotibijalni bolni sindrom je bol koji se primarno javlja na donjem delu natkolenice, iznad spoljašnje strane kolena, ali i na spoljašnjoj strani kuka, a ponekad i duž čitave spoljašnje strane natkolenice.

Posledica je hroničnog dugotrajnog opterećenja iliotibijalnog trakta, najčešće usled čestih forsiranih pokreta savijanja i opružanja u zglobu kolena trčanje, hodanje, čučnjevi.

U lečenju iliotibijalnog bolnog sindroma se primenjuje konzervativna terapija, koja uključuje lokalno hlađenje, vežbe istezanja iliotibijalnog trakta i primenu lekova protiv bolova. U upornijim slučajevima indikovana je infiltracija bolne tačke u predelu iznad kolena i eventualno spoljašnje strane kuka. Nakon infiltracije, preporučuju se hlađenje i duboka masaža bolne tačke dva do tri puta dnevno, u periodu do dva dana, kao i  izbegavanje fizičkih aktivnosti u periodu od nekoliko dana.

Iliotibijalna traka sa označenim mestima najačeg bola u predelu iznad kolena i spoljašnje strane kuka slika preuzeta iz knjige Dijagnostka i lečenje bola, autora Branislava Antića. Trohanterični bolni sindrom je bol u predelu velikog trohantera butne kosti, koji nastaje kao posledica oštećenja mekotkivnih struktura u okolini velikog trohantera: mišića,tetiva, fascija i burzi. Usled dugotrajnog hodanja ili trčanja, dolazi do trenja i posledičnog oštećenja okolnih mišića, tetiva i fascija, što uzrokuje trohanterični bolni sindrom.

Osnovni simptom je duboki, tupi ili žareći bol u spoljašnjem delovima kuka i glutealne regije, sa zračenjem duž spoljašnje strane natkolenice, a ponekad i potkolenice. Bol se pojačava pri ležanju na oboleloj strani, dužem stajanju, ustajanju iz sedećeg položaja, sedenju sa prekrštenom obolelom nogom, penjanju uz stepenice, kao i za vreme fizičkih aktivnosti trčanje, duže hodanje.

Lečenje trohanteričnog bolnog sindroma podrazumeva primenu nesteroidnih antiinflamatornih lekova, fizikalnu terapiju, smanjenje gojaznosti i lokalno hlađenje.

U upornijim slučajevima, i.