Facetni zglobovi

Facetni zglobovi

Povreda fasetnih zglobova nastaju zbog smanjene pokretljvosti tih zglobova. Čak i jednostavni pokreti — poput diskretnog uvrtanja trupa, istezanja pri zevanju ili neki neočekivani pokret — mogu dovesti do zaključavanja fasetnog zgloba.

Jednostavni pokreti koji prevazilaze snagu mišića koji okružuju kičmeni stub i kontrolišu pokrete fasetnih zglobova.

Facetni zglobovi

Prethodna povreda i slabost fasetnog zgloba dovode do ponavljanih povreda ovih zglobova. Koji su simptomi fasetnog sindroma? Bol u vratu ili bol u leđima koji se može spuštati prema gluteusu. Drugi znak je bol pri savijanju kičme, posebno u stranu, pozadi, pri uvrtanju kičme. Sledeći znak je vezan za znak zaključavanja — pri zaključavanju zgloba, ograničen je pokret u suprotnom pravca od zaključavanja zgloba. Ukoliko sedesi zaključavanje zgloba u pokretu pregiba napred, nemoguć e je savijanje leđa unazad.

U predelu povrede fasetnog sindroma — prisutan je jak mišićni grč spazam mišića koji okružuju kičmeni stub. Mišićna nefleksibilnost skraćenost mišića jedan je od bitnih činilaca nastanka povrede fasetnih zglobova. Redovno istezanje mišića leđa je važno u prevenciji povrede. Najvažniji činilac koji dovodi do nastanka fasetnog sindroma je slabost mišića stabilizatora trupa core stability muscels.

Mišići stabilizatori trupa podržavaju kičmeni stub u pravilnom položaju. Kako se postavlja dijagnoza fasetnog sindroma? Dijagnoza ovog sindroma se postavlja kliničkim pregledom, a potrebno je uraditi i snimanje rendgena kičmenog stuba. Rendgen kičmenog stuba se radi u 2 projekcije — prednja i bočna. Iz te dve projekcije se mogu sagledati fasetni zglobovi i da li postoje znaci postojanja povreda na njima.

Spondiloartroza - što je to? Simptomi, dijagnoza, liječenje

U slučaju nejasnoća, uradi se dopunsko snimanje magnetnom rezonancom. Kako se leči fasetni sindrom? U lečenju fasetnog sindroma pažnja se usmerava na — smanjenje bola, spazma mišića, smirenje upale zgloba, lečenje povrede ligamenata, jačanje mišića stabilizatora trupa, povećanje fleksibilnosti trupa.

U cilju smanjenja bolnosti se mogu koristit kinezitejping metode i metode fizikalne terapije TENS, ultrazvuk, terapija zagrevanjem u cilju smanjenja napetosti mišića U tu svrhu se može koristiti primena magnetne terapije i laser terapije, kao i nekih drugih najsavremenijih metoda plazmaterapija PRP.

Takođe, mogu se dati blokade u predeo bolnog segmenta i povređenog zgloba. Najslabiju kariku našeg tela čine upravo mišići stabilizatori trupa. Stabilizatori trupa povezuju gornji i donji deo tela i prenose silu rada sa jednu na drugu polovinu tela. Kod slaosti ovih mišia, prenos sle je nepotpun i ona se gubi negde usput Velika većina povreda nastaje usled slabosti stabilizatora trupa. Kao tretman, ali i u velikom broju slučajeva i kao prevenciju rade se vežbe za jačanje stabilizatora trupa.

Jaki mišići core-a daju ogromnu snagu i potencijalnu energiju koja se prenosi u gornji ili donji deo tela Postoje dva načina aktivacije i angažovanja mišića jezgra — dinamičkim radom ili statikom. Statičke vežbe su one vežbe kod kojih ne dolazi do približavanja pripoja mišića pri kontrakciji, ali postoji tonus. Budući da je dosta lakše raditi statičke vežbe od dinamičkih, upravo je to poželjni redosled. Da rezimiramo, statikom se počinje — rade je početnici, rekovalescenti pri oporavku, ali i rekreativni i profesionalni sportisti.

Tek kad je zadovoljen osnovni funkcionalni i motorički nivo, prelazak na dinamičke vežbe je bezbedan. U kasnijem radu je poželjno kombinovati ovakva dva režima. Izvodi se u sklek položaju zadržaj na laktovima, stopala su umereno raširena.

Potrebno je obratiti pažnju da je telo opruženo i zategnuto, pre svega u predelu trupa. Potrebno je raditi statiku za početak kako bi vremenom došlo do jačanja mišićnih vlakana, kao i do automatizacije pokreta, nakon čega je bezbedno preći na kompleksnije vežbe. Bol u leđima može da se podeli na bol u vratu, grudnom delu kičme, slabinskom bol u donjem delu kičme — lumbago ili u krsnoj kosti sacrum. Bol može da nastane iznenada akutan bol ili da je stalno prisutan hronični bol — bol koji traje preko tri meseca.

Facetni zglobovi

Bol može da se javlja povremeno ili da je stalno prisutan. Kada se bol širi iz vrata duž ruku govorimo o cervikobrahijalgiji, a kada se širi niz nogu o lumboišialgiji išijas. Osim bola, nadražaj dugih nerava ruke i noge vode od kičmene moždine duž ekstremiteta može da izazove i osećaj trnjenja, mravinjanja, žarenja, utrnutosti, da dovede do slabosti i drugih ispoljavanja.

Sem bola u leđima, lokalnog ili koji se širi, smetnje usled različitih već pomenutih uzroka, mogu da budu i gubitak osećaja dodira ili bola u rukama ili nogama, trnjenje, pojava slabosti ruku ili nogu, smetnje kontrole mokraće i stolice, povišena telesna temperatura, gubitak na težini, depresija, nesanica i drugo.

Bol u leđima dorsalgia je porekla iz mišića, živaca nerava, zglobova, kostiju i drugih struktura kičme. Nekad je u pitanju tup bol, a nekad oštri probadi ili žarenje. Bol može da nastane naglo, na primer posle dizanja teškog tereta ili postepeno pod dejstvom drugih faktora. Bol u leđima može da se javi praktično u svakom životnom dobu, ali je najčešći u tridesetim i četrdesetim godinama. Osim toga pušenje usporava procese izlečenja.

Jedan od najčešćih razloga bolova u leđima je mehaničke prirode. U najvećem broju slučajeva radi se o bolesti međupršljenske hrskavice intervertebralni diskus, od kojih su najčešći donji lumbalni.

Hrskavica sa godinama i mehaničkim povredama, manjim ili većim, degeneriše, gubi vodu i elastičnost, izbočuje se put nazad u spinalni kanal i međupršljenkse otvore pritiskajući nerve. To su diskopatija degenerativna bolest diska odnosno protruzija hernijacija diska koja je teži stepen. Veliko izbočenje diskusa se naziva discus hernija kada je probijen spoljni deo diska i unutrašnji, želatinozni deo biva potisnut unazad kroz procep.

Kada se delovi hrskavice odvoje ponašaju se kao strano telo u kičmenom kanalu koje pritiska na nerve što se zove ekstruzija diska. Postojeće smetnje nisu u direktnoj vezi sa promenama na diskusima jer degeneracija diska i hernijacija mogu da se nađu i kod osoba bez bola. Za uzrocima ovih razlika se traga. Degenerativne promene na kičmi mogu da dovedu i do suženja kičmenog kanala spinalna stenoza sa pritiskom na kičmenu moždinu pruža se obično do drugog lumbalnog pršljena i nerve koji se odvajaju od kičmene moždine i odlaze u telo da inervišu oživče različite mišiće, organe i tkiva.

Najčešći mehanički razlozi oštećenja kičme su: neodgovarajući ležaj, previše mekan ili previše tvrd dušek, neodgovarajući jastuk, spavanje na stomaku, spavanje bez jastuka, stolice koje nisu ergonomske, ma kako izgledale udobne, rad za tastaturom bez odgovarajućeg oslonca za laktove, stojeći posao, nošenje velikih tereta, izloženost vibracijama, prinudni položaji tela sa većim rotacijama kičme, doskoci u sportovima i rotacioni pokreti kao i drugi faktori doprinose pojave bola u leđima.

Takođe gojaznost i deformiteti kičmenog stuba skolioza, kifoza, lordoza doprinose oštećenju kičme. Bol .