Bolesti ramenog zgloba

Naprotiv, u akutnoj, resorptivnoj fazi bol je toliko jaka da bolesnik drži ruku uz tijelo i ne dopušta nikakav pokret. Rendgenska snimka i ultrazvuk ramena prikazuje kalcifikat unutar tetiva rotatorne manšete, najčešće tetive supraspinatusa. Kronična, formativna faza zahtjeva konzervativno liječenje uz održavnje pokretljivosti ramena, rijetko instilaciju kortikosteroida. U akutnoj fazi zbog izrazite bolnosti potrebni su punktiranje i lavaža zbog smanjenja intratetivnog tlaka uz istovremeno instiliranje kortikosteroida s lokalnim anestetikom.

Bolesnicima koji mjesecima ili godinama imaju kalcifikat u ramenu preporuča se odstranjenje kalcifikata. Odstranjenje kalcifikata obavlja se artroskopskom metodom Sl. Operacija se obavlja kroz dvije manje rupice na koži veličine mm. Smrznuto rame engl. Radi se o sindromu nepoznate etiologije koji je karakteriziran boli i ograničenim pokretima u ramenu u svim smjerovima. Uzrok smrznutom ramenu mogu biti i druge bolesti uključujući i tumore.

Najčešće se susreće kod pacijenata u dobi od 40 do 60 godina. Češće se susreće kod pacijenata s dijabetesom. Sindrom smrznutog ramena razvija se kroz 4 faze: Faza 1. Obično traje mjeseca. Pacijentii se žale na bol u ramenu. Bol ograničava pokrete u ramenu.

Bolesti ramenog zgloba

Početak bolesti pacijenti obično vežu za manju ozljedu ruke Sl. Faza 2. Ova faza karakterizirana je jakim bolovima i smanjivanju svih pokreta u ramenu. Gubitak pokreta je posljedica skraćivanja i zadebljanja zglobne čahure.

Faza 3. Faza tri je zapravo smrznuto rame. Traje od 3 do 6 mjeseci. Aktivni i pasivni pokreti ograničeni su u svim smjerovima. Bol je manja, javlja se kod naglih pokreta rukom. Faza 4. Ova faza je faza oporavka koja traje mjeseci. Pokreti u ramenu postupno se vraćaju, a bol nestaje. Promjene su reverzibilne i u većini slučajeva oporavak nastupa unutar 2 godine. Primarno ukrućeno rame klinički je jasan entitet s predvidljivom prognozom u većine pacijenata.

U kliničkoj slici aktivni i pasivni pokreti jednako su ograničeni u svim smjerovima. U početnoj fazi zbog boli bolesnik drži ruku u unutarnjoj rotaciji, u zaštitnom položaju te izbjegava upotrebu lakta i šake. Cilj liječenja je smanjiti bol te spriječiti daljnu ukrućenost ramena.

Bitno je upoznati bolesnika s prirodom bolesti. Kod jako bolnih te tvrdokornih slučajeva u Specijalnoj bolnici za ortopediju i traumatologiju Akromion artroskopski se opušta zglobna čahura koja je skraćena i zadebljana čime se smanjuje bol i skraćuje vrijeme oporavka. Artroza akromioklavikularnog AC zgloba zgloba smještenog neposredno iznad ramenog zgloba — između ključne kosti i lopatice nastaje najčešće kao posljedica ozljeda i nestabilnosti AC zgloba.

Bol se javlja pri podizanju ruke iznad stupnjeva te kod izvođenja nagle horizontalne adukcije horizontalnog primicanja ruke kao i pri izvođenju unutarnje rotacije ruke iza leđa. Pri zahvaćenosti tetive m.

Bolesti Ramenog Zgloba :: Opšta Bolnica Analife

Bolesnik obično štedi zahvaćenu ruku, koja ostaje priljubljena uz tijelo abdukcijska kontraktura. Ako takvo stanje dulje potraje ili se ne liječi, može nastupiti trajno ograničenje pokreta u ramenom zglobu u gotovo svim smjerovima.

Bolesti ramenog zgloba

Postizanje punog opsega pokreta u takvim stanjima može biti znatno otežano i dugotrajno. Upravo je stoga važno započeti liječenje akutnoga bolnog ramena što prije, i to na sljedeći način. Bez obzira na uzrok boli i patološki supstrat, treba smanjiti bolove primjenom lokalnih obloga leda ili se bolno mjesto nekoliko minuta masira ledom, više puta na dan. Valja spriječiti razvoj prethodno navedene kontrakture primjenom potpazušnog jastučića, čime postižemo odmak ruke od trupa.

Stavljanjem jastučića pod pazuh i njegovim postupnim odmicanjem od trupa povećavamo lagano i normalni opseg pokreta. Primjena nesteroidnih antireumatika ili analgetika može pomoći u sprječavanju boli, osobito u prvih nekoliko dana bolesti. Katkad je vrlo korisna i lokalna primjena kortikosteroida u bolno mjesto, koja dovodi do dramatična smanjenja boli i općeg poboljšanja. Smirenjem akutne faze, preostali bolovi mogu se ublažiti primjenom neke od analgetskih fizikalnih procedura, poput moduliranih struja, TENS-a ili slično.

U toj fazi načelno se izbjegava toplina zbog mogućeg pogoršanja ukočenja ramena. Najvažnija fizikalna procedura svakako je kineziterapija terapija pokretom ili medicinska gimnastika, čijom primjenom treba vratiti punu pokretljivost ramenu. Vježbe se obično izvode za svakog bolesnika individualno i u rasteretnom položaju.

Sindrom smrznutog ramena ukrućeno rame, adhezivni kapsulitis je stanje bolnog i oslabljenog ramena, uz izrazito smanjenje normalna opsega kretnji, koje pogađa 2 do 5 posto populacije. Sindrom rezultira postupnim, vrlo često neprimjetnim ograničenjem pokreta u ramenom zglobu. Zglob postupno postane krut ili ukočen "smrznut", pa otud i potječu njegovi nazivi. Bolesnici vrlo često nisu ni svjesni veličine problema i stupnja ograničenja pokreta.

Najčešće se javlja u petoj i šestoj dekadi života, ali moguć je početak u bilo kojoj životnoj dobi. Bolest je najbolje okarakterizirao Codman davne Patoanatomski gledano, dolazi do skvrčavanja fibrozne zglobne čahure ramena, koja postaje manja i neelastična. Stvaraju se brojne priraslice zglobne čahure ramena, zbog čega pokreti u ramenu postaju progresivno ograničeni i bolni. Prevladava ukočenost zgloba, dok su bolovi u drugom planu.

Prema novijim definicijama, o "smrznutom" ramenu govorimo kad je opseg pasivnih i aktivnih kretnji u ramenu ograničen u jednakoj mjeri, i to za više od polovice normalnog opsega kretnji. Postoji primarni i sekundarni sindrom smrznutog ramena. Primarni sindrom razvija se bez poznatog uzroka i ne može ga se dovesti u vezu s nekom drugom poznatom bolešću. Pogađa 2 do 3 posto populacije, javlja se obično nakon Sekundarni sindrom često je zabilježen u sljedećim bolestima: šećerna bolest, moždani udar s klijenuti udova sindrom se tada obično razvija na zahv.